ಕನಸೋ... ನನಸೋ....

ಆ ಹೊತ್ತಲಿ... ಅವಳನು ಕಂಡು ಕನಸಿನ ಲೋಕದಿ ತೇಲುತಿದ್ದ ನನ್ನನು.... ಭೂಲೋಕಕೆ ಕರೆತಂದ ರೀತಿ ನೋಡಿ

ಬಹು ದಿನಗಳ ಪಯಣವ ಮರೆಸಿ
ಹಾದಿಯ ಕಾದು ಬತ್ತಿದ ನಯನಕೆ
ಮರಳು ಗಾಡಿನ ದಾಹವ ಮರೆಸಿ
ಉಲ್ಲಾಸ ನೀಡಿತು ಅವಳ ನೋಟ

ಆ ನೋಟಕೆ ಕಣ್ಣನು ಮಿಟುಕಿಸಲಾಗದೆ
ನನ್ನ ಮರೆತು ಕರಗಿದ್ದೆ ನಾ ಅವಳಿಗೆ
ಹಂಬಲದಿ ತೇಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಬಳಗವು
ಹರ್ಷಪುಲಕದಿ ಮರೆತಿತ್ತು ಲೋಕವ

ಅರಸಿಹುದು ಆಗಲೇ ಅವಳ ನಯನ
ನೋಟವು ತಲುಪಿಹುದು ಸಂಗಾತಿಯ
ಈ ನಯನವ ನೀ ದಾಹಿಸದಿರು
ಫಲವಿಲ್ಲದೆ ಮರುಗಿಸದಿರು ಈ ಮನವ

ಕನಸಿನ ಕನ್ನಡಿ ಒಡೆದು ಚೂರಾಗಿಸಿ
ಗೆಳೆಯನ ಮಾತು ಚುಚ್ಚಿತು ಮನದಿ
ಅರಿಯಲು ನಾ ತೇಲುತಿಹೆ ಸ್ವಪ್ನದಿ
ಭುವಿಗಿಳಿದೆ ಕಲ್ಪನಾಗೂಡನು ಕಳಚಿ

ಅರಿತು ಮನವು ಮರುಗಿತ್ತು ಆ ಹೊತ್ತು
ಆಡುವ ಆಟದ ಕೊನೆಯು ವಿಧಿಲಿಖಿತ
ಮರುಗದಿರು ನೀ ವಿಧಿಯಾಟಡಿ ಸಿಲುಕಿ
ಸಂತೈಸಿತು ಶ್ರದ್ದೆಯು ಆತ್ಮವಾಣಿಯಲಿ