ಲೇಖನದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಬರೆದ ಈ ಕೆಲ ಸಾಲುಗಳು ..
ಒಂಟಿತನದ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕಳೆದೆ
ಹಸಿರ ತುಂಬಿದೆ ಮಂಕಾಗಿದ್ದ ಜೀವಕೆ
ಓ ಬರಹ ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳ ನಿನ್ನ ಆಲಿಂಗನ
ವ್ಯಥೆಯ ಸಮಯವ ಸಂತಸವಾಗಿಸಿದೆ
ಅರಿತಿಹೆನು ಬರಹವ ಕಲೆಯೆಂದು
ಬರಹವೇ ನಿನ್ನ ಒಲುಮೆಯ ತೋಳಲಿ
ಗೊಂದಲವಿಹ ಈ ಮನವ ಅರ್ಪಿಸಿ
ತುಂಟ ಆತ್ಮದಿ ನಿನ್ನಯ ವ್ಯಾಪಿಸು
ಒಂಟಿತನದಿ ಕಾಲಯಾಪಿಸುವ ಮನವ
ನಿನ್ನ ಎದೆಗವಚಿ ಮರೆಸು ನೀ ಏಕಾಂತವ
ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವ ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳು
ಮರೆಮಾಚಿ ಮರೆಸು ಮನದ ದುಃಖವ
5 comments:
June 3, 2008 at 10:01 AM
ತುಂಬಾ ಸುಂದರ ಕವನ.
"ಒಂಟಿತನದಿ ಕಾಲಯಾಪಿಸುವ ಮನವ
ನಿನ್ನ ಎದೆಗವಚಿ ಮರೆಸು ನೀ ಏಕಾಂತವ"
ನೆನಪಿಡುವಂತಹ ಸಾಲುಗಳು! ಬರುತ್ತಿರುವೆ.
June 3, 2008 at 10:48 PM
ನೀನು ಬರಹವನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿದ ಕ್ಷಣ ಹಾಗು ಅದರ ಒಲುಮೆ ತೋಳಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾದ ಕ್ಷಣ... ಅದ್ಭುತ..
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆ ಚರಣ....
June 3, 2008 at 10:53 PM
thank you :) Tejaswini
June 3, 2008 at 10:55 PM
hmmm yeah thats right jay.. its kind of different exp i had with bloggin..
thnxz man... ella nimmatavara wishes alpa swalpa bariyodna kalthiddini :)
June 18, 2008 at 12:48 AM
ಬರಹದ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಕವನ ತು೦ಬಾ ಸು೦ದರವಾಗಿತ್ತು.
ಹೀಗೆ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿರಿ.
ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಬ೦ದು ಕವನಗಳನ್ನು ಅಸ್ವಾದಿಸುತ್ತೇನೆ.
Post a Comment